صدای سخن عشق

ساعت موبایل که زنگ زد، برش داشتم. بی آنکه سرم را از روی بالش بردارم سری به وبسایت time.ir زدم که همیشه چیزی ارزشمند برای خواندن دارد. یادم نیست چه ولی جمله ای مردافکن از سارتر بود و ته مانده اعصاب درب و داغان و بی خواب از صدای وزوز پمپ همیشه روشن همسایه روبرویی را به باد داد.
در اتوبوس که نشستم وب سایت غزلیات حافظ را باز کردم و این آمد:
يا رب سببی ساز که يارم به سلامت
                                           بــــاز آيــــد و بـرهـا نـدم از بـنـد مـــلامـت
 
خـــاک ره آن يـــار سـفر کـرده بـياريـد
                                              تا چـشـم جـهان بين کنمش جـای اقامـت
 
فـرياد که از شش جـهتم راه ببستند
                                              آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامـت
 
امروز که در دست توام مرحمتی کن
                                              فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت
 
حـالا که من از جـور و جفای تو بـنـالم
                                              بـيـداد لطيفان همه لـطف است و کـرامت
 
ای آنکه به تقرير و بيان دم زنی از عشق
                                              مــا بـا تـو نـداريـم سخـن خـيـر و سـلامـت
 
درويش مکن ناله ز شمشير احبا
                                              کــاين طـايـفه از کـشـتـه سـتـانـنـد غرامت
 
کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ
                                              پیوسته شـد ايـن سـلسـله تا روز قيامت
 
اگزیستانسیالیسمِ خشک و خالی «درست» به نظر می آید اما به مزاج جانی که مزه شوریدگی و بی قاعدگی و بی دلیلی «بودن» و بی حسابی «رویداد» های جهان را چشیده، خیلی سازگار نیست. جام حافظ به جان روزم خورد. تلخی شرابش کامم را شیرین کرد.
Advertisements

در حاشیه یک روز سرد

از پس یک مصاحبه کاری یکساعت و نیمه، از ازدحام خیابان و آسفالت سیاه و سردی که بزک نور چراغ خودروها و مغازه هم نتوانسته قابل تحملش کند به خانه پناه بردم و تا پس از نماز صبح فکر می کردم که الساعه کجای کار زندگیم هستم. تلویزیون را روشن کردم و تنهایی، خرد شدن و لرزش صدای مارلون براندو که از بارانداز تا تاهیتی و پاریس را تجربه کرده بود را که دیدم و شنیدم، دستم آمد که رنجوری روان هم مثل باقی مشترکات آدمی مرز و رنگ و نژاد نمی شناسد. صبحانه را با شور و اشتها خوردم و با اراده تمام نشستم پای تمرینات اکسل ولی دلم پر از هوای شیرپلا و دره غار پلنگ بود.

مصائب شخصی و عمومی آقای میم

آقای میم در خانواده ای متوسط و غیر عادی به دنیا آمد و هیچ وقت بزرگ نشد. در نوجوانی و آستانه بلوغ، پرسش های بزرگ درباره چیستی زندگی و راه های دستیابی به عکس پورن نبودند که آزارش می دادند…او در کفِ این مانده بود که پدر سودایی اش چگونه توانسته عاشق شخصیتی مانند مادرش بشود. شایان ذکر است که علیرغم علاقه نامبرده به صدور افاضات قلمبه سلمبه، تلاش ایشان بر بی دلیل و بی «خود» و بی «جهت» زیستن در حین داشتن دغدغه رنجدیدگان جهان در خلال دنبال کردن نتایج لیگ برتر فوتبال ایران و لالیگای اسپانیا می باشد.