پسر4 ساله ام ناصر، وقتی که منطقه ما بمباران می شد ترس زیادی او را فرا می گرفت و من برای اینکه او نترسد به او گفتم که اگر از بمباران احساس ترس کند ماهی کوچک او هم احساس ترس می کند. از آن لحظه به بعد با هر صدای انفجاری با سرعت به طرف حوض ماهی خود میرفت وبه ماهی خود میگفت : من نترسیدم، تو هم نترس! ناگهان موشکی در وسط حوض فرود آمد و پسر 4 ساله و ماهی اش را از من گرفت.

القدس العربی

شاید این نوشته داره وقتی نوشته می شه که دیگه جنگی در کار نیست. دیگه تک و پاتکی قرار نیست رخ بده! دیگه کسی در غزه صدای وحشتناک بمب و راکت و موشک و نارنجک و … رو نمی شنوه ! دیگه قرار نیست فرزندی جلوی چشم مادری پرپر بشه  یا مادری در برابر نگاه‏های دخترش جان بده ! دیگه قرار نیست امشب بچه‏های غزه با دلهره بخوابند … دیگه توی رادیو تلویزیون قرار نیست زمان زیادی را به جنگ اختصاص بدن . دیگه تو روزنامه‏ها و سایت‏ها حرف زدن از غزه جای خودشو به مسائل دیگه می‏ده ! دیگه … دیگه

اما یادمون نره که توی غزه آدمایی موندن که همه‏ی نزدیکاشون رو مثل آب خوردن از دست دادن … و امان از دوستانی که به بهونه سنی و بعضاً ناصبی (!!) بودن آنها ، می گویند حقشان بود !!!!!!

__________________________________________________

1. امشب در تلویزیون صحنه‏ای دیدم که حسابی غبطه خوردم … مادری با از دست دادن 5 فرزندش داشت خدا رو شکر می کرد! ایمانش تا کجا رفته ؟!؟!؟ تا کجا …

2. از امروز دیگه می تونیم تکه تکه شدن بچه‏های بیگناه رو فراموش کنیم. انگار نه انگار که اتفاقی افتاده …